Blog

Op deze blog delen onze medewerkers en professionals uit ons netwerk hun kennis, ideeën, meningen en inspiratie die interessant en relevant zijn voor wie bezig is met veranderingen in organisaties, teams en individueel.

“Niet alleen maar een roze bril”

“Niet alleen maar een roze bril”

Het grote misverstand uit de waarderende benadering: “Niet alleen maar een roze bril”

Wij krijgen weleens te horen dat mensen niet voor de waarderende methode kiezen, omdat deze niet kritisch genoeg zou zijn, te positief is of de pijnpunten niet genoeg bloot zou leggen. En eerlijk is eerlijk, soms gaan er dingen niet goed en is scherpe kritiek noodzakelijk en zinvol.

Positiviteit
In de basis lijkt de waarderende benadering niet kritisch; de waarderende methode kijkt namelijk met name naar wat wel werkt en naar waar de kracht van iemand zit. Dat noemen we het positivistische aspect. Waarom dat erg welkom is, heb ik in mijn vorige blog beschreven (‘Waarom waarderend werken noodzaak is’).
In die zin moet het ‘positivistische aspect’ ook een soort van balans geven in het doorgeslagen veld van negativiteit en het voortdurend kijken naar wat er niét is.

Generativiteit
Goed. Maar er staat nog een begrip boven “Positiviteit” en dat is “Generativiteit”.
Generativiteit wil zeggen: “geeft energie, levert geïnspireerde plannen op”!
Meestal leidt het één tot het ander. Als mensen verhalen delen over wat goed gaat, maakt dat veel energie los die je kunt gebruiken als springplank voor het uitvoeren van plannen. Maar soms werkt dat niet, is er meer nodig.

Afgelopen jaar waren een collega en ik aan het werk bij een grote organisatie van 1400 medewerkers. Wij hadden bijeenkomsten met de 40 leidinggevenden die rondom een thema met elkaar in gesprek wilden. En inderdaad, de waarderende vragen leidden tot interessante generatieve gesprekken. Echter, er werden ook zaken waar mensen ontevreden over waren niet benoemd en later bleek al heel lang niet benoemd. In het begin werd deze onbenoembare aangeduid als “de olifant” waar iedereen van wist, maar niemand over praatte. Dat niét benoemen van gedoe, dat mensen dagelijks ervaarden, kostte enorm veel energie.

De roze bril moest af
Daar sta je dan met je waarderende benadering, denk je dan. Echter, de waarderende benadering ontkent niet het gedoe in een organisatie. Integendeel, het zoekt juist met name naar dát wat energie genereert. En daarvoor moest in deze situatie juist over ‘De Olifant’ gesproken worden. Deze organisatie was doorgeschoten in alles met de mantel der liefde te bedekken. De roze bril moest af.

Waarderend blijven bij kritiek
De generatieve kant van de waarderende benadering is daarbij dus belangrijker dan dat we alleen het positieve willen benadrukken. Andere brillen dan de roze, zijn essentieel. Zaak is wel dat je zo’n kritisch gesprek waarderend kunt blijven voeren en daar hebben veel mensen moeite mee. Er worden al snel oordelen geveld en schuldigen gezocht.

In ons werk met een andere klant hebben we afgelopen maand een gespreksmodel ontwikkeld dat alle kanten belicht maar uiteindelijk een waarderend, respectvol gesprek op gang brengt. De bron kan daarbij ook een scherp punt van kritiek zijn.

In mijn volgende blog zal ik dit model uit de doeken doen.

Laat een reactie achter

*Verplichte velden Vul de verplichte velden in

*

*